De vertaling van de reactie van een Russische bezoekster aan de show Tango Heroes in 'The Modern House of Music' te Moskou,
d.d. 1 december 2007
Haar naam is Ina Farber (55).

Наслаждение необычайное!
Я безумно люблю танго. Танец - море эмоций, бурные страсти, море восторга, бешеный темперамент – это сама жизнь. Спектакль прошел «на ура!». Публика не умолкала, участвовала, хлопала (скорее скандировала), готова была вылезти на сцену.

У меня такое ощущение, что я побывала в маленьком городочке в Аргентине, в небольшой кафешке. На улице зной, солнце нещадно палит, а здесь – прохладно, уютно, играет музыка, мужчины и женщина пьют хорошее вино, танцует пара (так и хочется к ним присоединиться).

Совершенно замечательное исполнение музыкантов – две бандонеоны ( восторг), Карел Краайенхоф –замечателен, две скрипки (совершенно удивительная скрипачка – столько страсти, что не выдержал смычок – стали рваться волоски, она еще и танго танцует между прочем , совсем неплохо), фортепиано, контрабас.

Я очень давно не видела таких изумительных исполнителей танго. Танцоры, где каждая часть тела одного танцора плавно перетекает в другого и обратно - удивительная пластика, профессианализм - высший класс, легкие, почти невесомые, касаются пола так, как будто рисуют, едва касаясь кисточкой холста. Очень точный, четкий рисунок танца.

Сплошное удовольствие… ВО!!!!!!

Wat was dit een ongelooflijk genieten!
Ik ben gek op Tango. De dans- zee van emoties, hevige hartstocht, verrukking, razend temperament- het leven zelf. Het optreden was een daverend succes. Het publiek leefde enorm mee tijdens de voorstelling, kon zich niet stil houden en reageerde dan met applaus. Aan het slot werd er gescandeerd en leek men klaar te staan om het podium op te gaan.

Ik had het gevoel dat ik in simpel café-tje in een klein stadje in Argentinie was. Op straat is het heet onder een ongenadig brandende zon. Maar hier is het koel en gezellig, terwijl de muziek speelt. Mannen en een vrouw drinken goede wijn. Een paartje danst. En je zou zo mee willen doen.

Absoluut heel bijzonder was het spel van de muzikanten: Twee bandolionen (een verrukking), Carel Kraayenhof- ongelooflijk goed-, twee violen (met een excellerende violiste die zoveel passie toonde dat er haren van haar strijkstok braken. Zij danste ook nog heel verdienstelijk de Tango), een piano en een contrabas.

Ik heb in geen tijden de Tango door dansers op zo'n verbazingwekkende manier zien vertolken. De lichamen van het danspaar vloeiden samen als twee kronkelende rivieren die tot een stroom worden, ongelooflijk sierlijk- professionaliteit van de hoogste soort-, lichtvoetig, bijna gewichtloos, waarbij zij de grond op een manier raken zoals een kunstschilder dat met het puntje van zijn penseel doet, heel precieze en zuivere patroontjes.

Een waar genot....wauw!!!!!